آموزش دستگاه جوش الکتروفیوژن

استفاذه از دستگاه الکتروفیوژن ، بستگی به کاربرد خط لوله، نیازمندی ها و امکانات موجود دارد. از اتصال الکتروفیوژن معمولا در شبکه های توزیع گاز و از اتصال جوش لب به لب و اتصالات پیچی و جوشی لوله پلی اتیلنی، در خطوط انتقال آب و فاضلاب و شبکه های توزیع آنها استفاده می شود. اتصالات پیچی به راحتی و سریعا باز و بسته شده و هیچگونه آسیبی به لوله پلی اتیلن وارد نمی کنند و از این ویژگی برخوردارند که در برابر مواد شیمیایی کاملا مقاوم باشند.

از روش الکتروفیوژن به دلیل بالا بودن ضریب اطمینان آن، معمولا در شبکه های لوله پلی اتیلنی توزیع گاز استفاده می شود و در مورد لوله هایی با قطر ۲۰ الی ۱۱۰ میلیمتر اقتصادی می باشد. جهت اتصال ابتدا انتهای لوله را سوهان زده و سپس آن را وارد کوپلینگ اتصال الکتروفیوژنی که دارای بوبین های مقاومت حرارتی می باشد نموده و جریان برق را متصل می نمایند. سیم پیچ بوبین گرم شده و پلاستیک های اطراف خود را ذوب می نماید. در اثر حرارت، کوپلینگ جمع شده و جوش مناسبی با لوله ایجاد می شود. جریان برق لازم برای جوشکاری را باید روی دستگاه جوش متناسب با اندازه اتصال تنظیم نمود. عمل جوشکاری بصورت اتوماتیک انجام می پذیرد. نقاط اتصال را نباید حداقل ۱۰ دقیقه پس از اتمام جوشکاری حرکت داد. سطح لوله قبل از انجام جوشکاری باید با دقت بازرسی شود تا هیچگونه خراشی نداشته باشد، زیرا وجود خراش باعث ایجاد نشتی در محل اتصال می شود. نکته مهم مورد توجه در این روش اتصال آن است که برای جوشکاری باید حتما از دستگاهی استفاده شود که جریان برق آن متناسب با بوبین های الکتریکی اتصالات باشد.
جوش الکتروفیوژن با روش جوشکاری ذوبی حرارتی بات فیوژن(butt fusion) ,متفاوت است.تفاوت اصلی در شیوه گرم کردن محل اتصال است.در روش جوشکاری ذوبی حرارتی, از ابزارهای حرارتی برای گرم کردن سطح لوله و اتصالات پلی اتیلن استفاده میشود و لی در جوش الکتروفیوژن حرارت به شکل داخلی و از طریق جریان الکتریکی ایجاد میگردد. در لوله‌های پلی اتیلن, استحکام جوش ایجاد شده به روش الکتروفیوژن, بیشتر از جوش ذوبی سر به سر است.کوپلینگ الکتروفیوژن, از اتصالات رایج برای متصل نمودن دو لوله پلی اتیلن به یکدیگر به شمار میرود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *